27 juli 2020

Seizoenen

Wie precies de ‘prediker’ geweest is naar wie een Bijbelboek genoemd is, weten we niet. Het boek begint met een verwijzing naar koning Salomo, maar er zijn goede redenen om te vermoeden dat die niet de schrijver kan zijn geweest: het boek moet honderden jaren na Salomo geschreven zijn.
De schrijver is ook geen ‘predikant’ geweest, en zeker niet in de betekenis die wij aan dat woord geven.
Waarschijnlijk is hij eerder iemand geweest die het gesprek voerde met andere mensen om zich heen over de grote vragen van het leven, met de bedoeling om elkaars kennis, praktische levenswijsheid en moreel besef te verdiepen.
Misschien stond deze persoon in dienst van een koning of van een heiligdom.
Veel theologen noemen het boek en zijn schrijver liever bij hun Hebreeuwse naam ‘Kohelet’, omdat het woord ‘prediker’ in onze taal immers totaal andere associaties oproept.

Deze Kohelet kijkt geregeld terug op zijn eigen leven en denkt erover na. In hoofdstuk 3 van het boekje is een gedicht opgenomen, waarin hij vaststelt dat er allerlei periodes, “seizoenen” in een mensenleven aan te wijzen zijn. “Voor alles wat gebeurt, is er een uur.”

Hij noemt de fijne, opwindende gebeurtenissen die hij en anderen hebben meegemaakt, maar ook de verdrietige. “Er is een tijd om te baren en een tijd om te sterven. Een tijd om te planten en een tijd om te rooien. Een tijd om te doden en een tijd om te helen. Een tijd om af te breken en een tijd om op te bouwen.”
Zo is er ook “een tijd om te huilen en een tijd om te lachen, een tijd om te rouwen en een tijd om te dansen…”

De fijne en de moeilijke periodes in een mensenleven: hij heeft ze bij zichzelf en bij zijn gesprekspartners zien komen en gaan.
Met deze lange opsomming geeft Kohelet aan, dat al die opwindende en die verdrietige gebeurtenissen bij een mensenleven horen. Het kan niet anders: er is geen mensenleven denkbaar waarin enkel gezondheid, geluk en blijdschap bestaan.
Omgekeerd is er waarschijnlijk ook geen leven mogelijk dat alleen maar uit pijn, verdriet en ziekte bestaat. Mensen die grote ellende in hun leven hebben ondervonden, kunnen vertellen over troostvolle gebeurtenissen, die hun toegevallen zijn in de tijden van hun beproevingen. Juist midden in het verdriet kan iets kleins een bron zijn van hoop op een betere toekomst.

Het is alsof Kohelet ons aanmoedigt om voorbij de seizoenen van een mensenleven te kijken. Als alles goed lijkt te gaan in het leven, is het zinvol om te bedenken dat er een einde kan komen aan dat seizoen. Niet om een domper te zetten op de vreugde, maar om dankbaar stil te staan bij al hetgeen ons tevreden stemt. Het is de eindigheid van dat seizoen die de waarde eraan geeft!
En ook als iemand door een zware tijd gaat, is het goed om te bedenken dat er ook aan dat seizoen weer een einde zal komen. Er is een tijd voor verdriet, maar vroeger of later kan er weer een tijd van lachen aanbreken. Wie weet, zullen wij nog dansen van geluk!

We zouden soms misschien willen weten, wanneer er een einde komt aan het seizoen waarin we ons bevinden – maar dat weten we niet.
Onlangs maakten we mee, dat veel mensen de tijd van de covid-19-pandemie achter zich wilden laten. Veel mensen begonnen alvast te dansen, terwijl de tijd voor het dansen nog niet was aangebroken. Het leek even een “tijd om te omhelzen”, terwijl het eigenlijk nog een “tijd om af te weren” was.
Zo gaat het waarschijnlijk ook met de seizoenen van een mensenleven: we weten niet precies wanneer ze komen en gaan, maar wel dat seizoenen eindig zijn. Alleen Gods liefde is van eeuwigheid!

ds. Douwe Boelens

Erediensten

(Alle diensten beginnen om 10.15 uur, tenzij anders aangegeven.)

Agenda

Website van de Bethlehemkerk in Anderlecht

Actie Vrijwillige Bijdragen 2020