5 augustus 2019

Bonhoeffer

Dit jaar wordt herdacht dat ds. Dietrich Bonhoeffer 75 jaar geleden geëxecuteerd werd (9 juni 1945). Hij heeft ons ongelooflijk veel waardevolle teksten en gedachten nagelaten.
Voor dit herdenkingsjaar is al een mooi boekje uitgegeven met gedichten en gebeden in gevangenschap*.
Voor het werk van de kerk in de gevangenis is dat van een bijzondere betekenis.
Dietrich Bonhoeffer zegt bijvoorbeeld dat het geloof in Christus niet betekent dat je op muizen-voetjes probeert om alle eventuele zonden te vermijden, of dat je je voegt naar alle wensen of misschien wel grillen van de mensen, maar dat je moedig en actief probeert om Gods wil te doen. Wie geroepen wordt door Christus, waagt zich tegelijkertijd op leven en dood.
Paulus heeft dat in zijn leven geweten en gevoeld, en hij heeft er gehoor aan gegeven. Hij heeft het geloof tot het einde toe recht gedaan, gelooft hij.
Als Paulus gevangen is genomen voelt hij zijn einde naderen. In de tweede brief die hij dan aan zijn leerling Timoteüs stuurt, schrijft hij:

“Ik heb de goede strijd gestreden, de wedloop volbracht, het geloof behouden. Nu wacht mij de krans van de gerechtigheid, die de Heer, de rechtvaardige rechter, aan mij zal geven op de grote dag; en niet alleen aan mij, maar aan allen die naar zijn komst hebben uitgezien.” ( 2 Tim 4: 7 en 8).

Eeuwen later schrijft Dietrich Bonhoeffer op een moment dat hij vreest voor zijn leven, de volgende woorden:

“de ultieme roeping van Jezus Christus, is dat hij een mens tot zich roept, om te sterven.”

Bonhoeffer schrijft in die bundel een tekst ‘Stadia op de weg naar de vrijheid’ en benoemt er vier: tucht/discipline, daad, lijden en dood. Stadia die een ultieme contradictie lijken te vormen met ‘vrijheid’.
In de genoemde bundel gedichten vond ik ook het gedicht dat René van Loenen naar aanleiding van Bonhoeffers tekst gemaakt heeft. Van Loenen noemt zijn reflectie: ‘Op de weg naar de vrijheid’, een pelgrimslied.

Je komt de vrijheid op het spoor,
trouw aan die ene stem,
op zoek, geleid door hem,
standvastig, kalm en onverstoord:
geheim om uit te leven
en uitzicht van Godswege.

Je hebt de vrijheid aangeraakt,
niet verder reikt je kracht.
De avond valt, de nacht.
maar hij die niet, die nooit verzaakt,
hij zal het licht bewaken
je taak, je droom volmaken.

Door wat je durft, in wat je doet,
bezield door wat je drijft,
gesterkt door wat beklijft,
ga je de vrijheid tegemoet:
het spel is op de wagen,
je wordt door God gedragen.

Wanneer de dood de muren slecht
van jouw verstikt bestaan,
dan breekt de vrijheid aan
die met geweld je werd ontzegd.
Gods oog doet je herleven,
hij zal je vrijheid geven.

Leven in vrijheid, dat is ook je leven in de waagschaal stellen, en met het oog op de roeping van Jezus Christus de belofte aannemen van het Rijk van gerechtigheid: de belofte van gerechtigheid, vrede en genezing van Gods wege. Dat is de uitdaging voor ons, vandaag.

*”Bonhoeffer 75”, Dietrich Bonhoeffer 1906-1945´ – gedichten en gebeden in gevangenschap´. Uitgegeven door ´De Roos van Culemborg´

ds. Anne Kooi

Dagtekst

Erediensten

(Alle diensten beginnen om 10.15 uur, tenzij anders aangegeven.)

Agenda

Website van de Bethlehemkerk in Anderlecht

Kerkkriebels op 17 november