2 maart 2018

Bewustwording

De Veertigdagentijd voert ons naar de essentie van geloven. Dat roept de vraag op wat geloven met een mens doet.

In het leven en spreken van Jezus komen we een strijdbaar mens tegen; iemand die oproept om je om te keren en hem te volgen. Dat laat zelfbewuste gelovigen zien die de moed vinden om bewust in hun eigen omgeving te staan. Maar juist de tijd daarna, de lijdenstijd, stelt daar scherpe vragen bij: de leerlingen van Jezus laten hem alleen als het echt moeilijk wordt.
Judas verraadt hem en Petrus verloochent hem.
Dat roept de vraag op naar wie ‘de mens’ überhaupt is. Bijbels gezien is de mens ten diepste een door God geroepene. Dat geldt van Adam tot Johannes op Patmos. En dat geldt zeker voor de profeten:

“Voordat ik je vormde in de moederschoot, had ik je al uitgekozen, voordat je de moederschoot verliet, had ik je al aan mij gewijd”, zegt God tegen Jeremia (Jer. 1: 5).

Psalm 139 beschrijft dat oer-gevoel van geroepen zijn ook en naar aanleiding van die psalm zingt lied 513:2:

“Voor wij ter wereld kwamen, riep Hij ons reeds bij name”.

Veel mensen delen het gevoel dat God hen ten diepste toe kent. Dat is een ander soort kennen dan zoals je ouders je kennen. Er is een kern in een ieder van ons die zo diep in je verscholen ligt, dat hij tegelijkertijd een uitstraling heeft die als het ware boven jezelf uitstijgt. Als God tot ons spreekt, horen we woorden als vanuit een andere werkelijkheid. En toch dringt Gods woord pas tot ons door als het menselijk hoorbaar tot ons gesproken wordt.

Als de jonge Samuël geroepen wordt denkt hij dat zijn leermeester Eli hoort (1 Sam. 3). Er is kennelijk een communicatie vanuit een onbezet gebied die we op een menselijke maat kunnen verstaan. Een stem uit een andere werkelijkheid waarvan wij toch deelgenoot mogen zijn, en waarin wij in alle vrijheid mogen leren over ons meest fundamentele bestaansgrond.

Wat doet geloven met een mens? Wat moet een mens met geloven? Wat is het dat God met ons wil… of van ons wil?

De essentie is dat de ontmoeting met God de waarheid over ons zichtbaar maakt. Dat kan om te beginnen ontluisterend zijn, als blijkt dat ons bewustzijn te zeer gesloten en op onszelf gericht is.
Maar zo goed als de gestalte van Jezus niet opgaat in zijn lijden en ook een heel krachtige kant heeft, zo eindigt ons geroepen zijn niet in een onmondig begin.
We leren God kennen als Jezus ons voorgaat in gebed.
Hij bidt ons voor met het ‘Onze Vader’, maar ook in zijn eenzame gebed in de hof van Gethsemane.
Midden in de angst, het verraad en de verlatenheid zoeken zijn ogen naar God. Daar waar zijn leven verstomd lijkt tot zinloze verlorenheid blijkt dat God hem in zijn passie niet alleen laat. Juist in die donkere diepte leren ook wij God kennen. De ontmoeting van Jezus met God aldaar geeft ons geloof als een nieuw bewustzijn: het kleurt ons geroepen zijn in.

ds. Anne Kooi

Dagtekst

Erediensten

(Alle diensten beginnen om 10.15 uur, tenzij anders aangegeven.)

Agenda

Bethlehemkerk in Anderlecht

Jongerenreis naar Hongarije – 1 t/m 10 augustus 2018

—–