4 november 2016

Interview met dhr. Harry Sinnaghel

Op donderdag 6 oktober hadden Harry Sinnaghel en ds. Douwe Boelens een gesprek in de kerk.

harry-sinnaghelEigenlijk is deze kerkgemeenschap je zeer vertrouwd hè?

Ja, ik ken deze kerk al vele jaren. Mijn ouders waren hier destijds al actief. Mijn moeder zong in het vrouwenkoor. Ik kwam dus met mijn ouders mee naar allerlei kerkelijke activiteiten in en rond Brussel. Zo herinner ik me nog dat ik aanwezig was bij de openingsdienst van deze kerk. In 1976 nodigde de toenmalige organist me uit om samen eens te musiceren. We zijn daarna o.a. kerstconcerten gaan geven…

Een aantal mensen die hier nu nog zijn, ken ik al sinds 1981/82 van de jeugdclub en van de Kompaskampen. Daarvoor had ook de Gereformeerde Kerk in de Léon Lepagestraat een jeugdclub; ook die jongeren kende ik goed. Die kwamen op zaterdagnamiddag om vier uur samen in de Silokerk in Laken…

En hoe ben je hier nu opnieuw terechtgekomen?

Ik doe een stage in het kader van mijn theologische studies aan de Protestantse Theologische Faculteit. Vijf jaar geleden heb ik al een opleiding tot lekenprediker gevolgd. Dat was een goede opleiding, maar kort; het smaakte naar méér. Daarom heb ik me aangemeld aan de Faculteit als ‘late roeping’.

Daar spelen twee andere zaken in mee. Mijn echtgenote is negen jaar jonger dan ik; dat betekent dat ik na mijn pensioen waarschijnlijk elf jaar heb, voordat zij met pensioen gaat. In die jaren wil ik me graag actief inzetten voor de kerk.

In de studie hoop ik mijn skills te verbeteren om dat zo goed mogelijk te kunnen doen. De colleges, specifiek voor de ‘late roepingen’ aan de Protestantse Faculteit, heb ik daarbij als richtlijn. Ik ben al vijfendertig jaar in de informaticawereld werkzaam. Dan is het raadzaam om een break te nemen, voordat je last krijgt van een burn-out of een depressie.

Ik heb een jaar vrijaf genomen, en in dat jaar wil ik in een versneld tempo mijn studies voortzetten. Daarom draai ik nu een aantal maanden mee in deze kerk. Ik ken de VPKB al vele jaren: plaatselijk en bovenplaatselijk. Ik heb meegewerkt in kerkenraden en raden van bestuur, heb al vele malen gepreekt en dienst gedaan in verschillende kerken.

Op dit moment wil ik me vooral bezighouden met jeugdcatechese, omdat het al bijna vijfendertig jaar geleden is dat ik daarin actief was. Toen al vond ik dat we in de kerk meer gebruik moesten maken van visuele middelen. Destijds betekende dit, dat ik dia’s gebruikte om een onderwerp dichterbij te brengen. Nog steeds vind ik dat we ook in kerkdiensten meer aandacht zouden moeten hebben voor het visuele, bijvoorbeeld door het gebruik van beamers.

Je hebt een lange reis gemaakt langs kerken en geloven…

In die vijfendertig jaar beroepsleven heb ik me beziggehouden met project management, zowel in binnen- als buitenland. Ik heb als expat gewoond in Saoedi-Arabië, Frankrijk, Nederland, Zwitserland, tweemaal in Engeland, in de Verenigde Staten, Ivoorkust en Singapore… Eigenlijk word je dan kosmopolitisch!

Ik probeerde op al die plaatsen naar de kerk te gaan, maar ik legde ook contacten met andere religieuze groeperingen. Daar leer je van! Van hindoes bijvoorbeeld: het respect voor het leven. Ik heb geleerd om veel respect te hebben voor mensen van andere godsdiensten. Een voorbeeld voor mij is Mahatma Gandhi, die in staat was om buiten de kaders van het hindoeïsme te denken.

Mijn concept van geloven is anders geworden. Vroeger meende ik dat alles draaide om de vraag wát je gelooft, om de orthodoxie. In de loop der jaren kreeg ik meer oog voor de orthopraxie: wat je doet met je geloof. Ook in andere godsdiensten zie je dat de inhoud van het geloof te maken heeft met respect voor je medemens.

Reeds enkele jaren ben ik voorzitter van het Overleg Comité van Christenen en Joden in België. Als je daarin met anderen samenwerkt, Rooms-katholieken, Joden en Protestanten, raak je ervan doordrongen dat die groepen met elkaar moeten spreken. Mijn schoonmoeder heeft een Joodse achtergrond; ik voer het gesprek dus dicht aan huis.

Ik hoor wel eens dat men spreekt over ‘Petrus-’ of ‘Paulus-strekkingen’ binnen de kerken met elk hun afzonderlijke spiritualiteit. Daarop voortbordurend zou ik mezelf een ‘Jacobiet’ willen noemen, omdat ik ervan overtuigd ben dat het gaat om de vraag, hoe iemand het geloof in de praktijk brengt. Dat lees ik in de Brief van Jacobus.

In de kerk gaat het om ‘vieren’, ‘leren’, ‘dienen’ en ‘delen’. Sociale dienstverlening is dus een element in de kerk, waarvan ik het groot belang ben gaan inzien. Maar nu, in mijn sabbatical, ligt de nadruk voor mij noodgedwongen vooral op het ‘leren’.

Hartelijk bedankt voor dit gesprek! We wensen je een deugddoend, succesvol studieverblijf in onze kerk toe.

ds. Douwe Boelens 

Dagtekst

Erediensten

(Alle diensten beginnen om 10.15 uur, tenzij anders aangegeven.)

Agenda

Kerkkriebels 2017

Open vensters