21 september 2012

Werkdocument voor toekomstig beleid

door Frits Bastiaens

Naar aanleiding van veel recente vragen over het functioneren van onze kerk, de doelstellingen, taakomschrijvingen, enz. heeft Frits Bastiaens een werkdocument opgesteld. Dit document is ook becommentarieerd door een aantal prominente leden van de discussiegroep waarin hij deelneemt. Enigen daarvan behoren tot onze gemeente. Vervolgens is dit document aangepast en voorgelegd aan het moderamen en de kerkenraad, die er mee instemden.
Dit document heeft als doel een discussie op gang te brengen binnen onze gemeente over wat en wie we (willen) zijn als protestantse gemeente en, vooral, wat willen wij bieden binnen en buiten onze gemeente. Het ligt in de bedoeling dit onderwerp te behandelen in de komende wijkavonden vanaf oktober 2012. Op basis van al die gesprekken zal dan gepoogd worden een uiteindelijk (visie-)document samen te stellen met een breed draagvlak in de gemeente dat kan dienen als basis voor de toekomstige activiteiten door en binnen onze gemeente, een leidraad voor onze voorgangers, alsook als basis voor taakomschrijvingen van de verschillende ambtsdragers.
In de wetenschap dat de weg naar een uiteindelijk (visie)werkdocument zo mogelijk nog interessanter en inspirerend is dan een visiedocument zelf, hoopt de kerkenraad op een actieve deelname van alle gemeenteleden en op vruchtbare discussies in de wijkavonden, waarover meer in volgende kerkbrieven.
Bij deze willen wij u ook aanmoedigen reeds voorafgaande aan de discussies in de wijkavonden uw reacties te geven op de drie hoofdstukken: De tijdgeest, De godsdienst en vooral Wat wil de PKB zijn en bieden. U kunt deze voorleggen aan Frits Bastiaens, fritsbastiaens@skynet.be, of per post: Astridlaan 111, 1970 Wezembeek-Oppem. Wij zien er met belangstelling naar uit.

Namens de kerkenraad,
Frits Bastiaens – Scriba ad Interim/Assessor

1. De tijdgeest

De aanblik van de aarde en de hemel kunnen jullie duiden, hoe kan het dan dat jullie deze tijd niet kunnen duiden? Waarom bepalen jullie niet uit jezelf wat juist is? – Lucas 12:56-57

Wij leven in een diepgaand veranderlijke, gecommercialiseerde en geglobaliseerde samenleving waarin het individu domineert. Bij het individu in deze samenleving staat het zoeken naar morele rechtschapenheid steeds minder op de eerste plaats.
In een samenleving waarin vaste sociale relaties beheersend zijn is het moeilijker om te ‘slagen’ als men de geldende sociale normen schendt.
Als berekening de sociale norm wordt, vermindert de stabiliteit in een samenleving en riskeert zij ‘zielloos’ te worden. Niettemin blijven er nog steeds veel intermenselijke relaties te vinden die zich voor anderen inzetten, binnen en buiten de kerk.

‘Als de meeste intermenselijke relaties commerciële relaties worden en het individu 24/24 omgeven is met diensten en producten maakt men dan nog voldoende tijd voor niet-commerciële relaties? Relaties gebaseerd op verwantschap, nabuurschap, culturele belangen, religieuze banden, etnische verbondenheid, vriendschap of burgerzin? Wat gebeurt er dan met het soort van traditionele wederkerige relaties dat voortkomt uit genegenheid, naastenliefde, liefde en toewijding?’ – Jeremy Rifkin

De omgeving van de mens raakt gecommercialiseerd. De civiele samenleving moet het hebben van milieus waar mensen elkaar ontmoeten, zich vermengen en relaties aangaan over de grenzen van klasse en etniciteit heen. Hier ligt één van de historische functies van de gebedshuizen. Het aantal van zulke plekken neemt voortdurend af. Het zoeken naar zin en spiritualiteit buiten instituten zoals kerken is een duidelijke trend.
Parken worden gevaarlijker met de toename van straatgeweld. De grote openbare ruimten zijn veranderd in winkelboulevards en amusementscentra, maar dat zijn geen ruimten voor burgerschap. Men komt daar als consumenten, niet als medeburgers.
Ontmoetingen worden steeds minder fysiek. Men communiceert in toenemende mate per gsm, e-mail, Facebook, Twitter, etc. en steeds minder in persoonlijke aanwezigheid. Hierdoor ontstaat een afname van menselijk contact met al zijn negatieve gevolgen. Virtuele gemeenschappen kunnen het echte niet vervangen. Toch blijven er gelukkig nog mensen die veel gezamenlijk willen ondernemen en opkomen voor elkaar in het werk van vrijwilligersorganisaties op basis van verschillende levensovertuigingen.

‘De illusie van de virtuele gemeenschap dient ertoe om ons te verzoenen met de toenemende verwaarlozing van de sociale instellingen en openbare ruimten waarin het komt tot spontane ontmoetingen. Ook: als we anderen gaan mijden omwille van onze veiligheid, dan lijkt het een bevrijding om je terug te kunnen trekken in de lege ruime van cyberspace. Maar als we daar een groot deel van ons leven in door brengen, geven we daarmee een deel van onze menselijkheid op.’ – John Gray

Eén van de klassieke functies van religie was dat ze zowel fysiek als metafysisch een ruimte in stand hield die ongevoelig was voor de druk van de commerciële samenleving, de markt. De kracht van de grote wereldgodsdiensten is dat ze niet zomaar filosofische stelsels zijn, waarin abstracte waarheden in strikt logische ordening samengebonden zijn. Het zijn belichaamde waarheden, tot levende werkelijkheid gemaakt in levens, gezinnen, gemeenten, rituelen, verhalen, gezangen, gebeden in verbondsmatige gemeenschappen waarvan de kracht nu juist is dat ze niet aan economische krachten onderworpen zijn.
Ze waarderen mensen om wie ze zijn. Ze waarderen daden om de idealen waar ze uit voortvloeien. Ze maken relaties duurzaam door ze te bekleden met de glans van de eeuwigheid, werkzaam in het hier en nu (aldus Jonathan Sacks – Leven met verschil).

2. De godsdienst

Wat moeten wij hier verder over zeggen? Als God voor ons is, wie kan dan tegen ons zijn? – Romeinen 8:31

Jodendom, Christendom en Islam bestaan al duizenden jaren omdat deze wereldgodsdiensten waarheden belichamen die economie en politiek, in welke historische- of hedendaagse vorm dan ook, kunnen bieden en overeind blijven zelfs als alles er om heen verandert.
Ze herinneren ons eraan dat beschavingen niet overleven door kracht of macht, maar door de manier waarop ze op de zwakken in de samenleving reageren; niet door rijkdom maar door de zorg die ze aan de armen besteden; niet door macht maar door hun bewogenheid met de machtelozen.
De ironische maar uiterst menselijke les van de geschiedenis is dat een cultuur alleen onkwetsbaar is als ze mededogen betoont aan wie kwetsbaar zijn.
De ultieme waarde die we zouden moeten proberen te maximaliseren is de menselijke waardigheid – de waardigheid van alle menselijke wezens; gelijk als ze zijn als kinderen van de scheppende, verlossende God.
De Protestantse Kerk van Brussel is een open gemeenschap, die ruimte biedt aan mensen van uiteenlopende protestantse tradities en opvattingen Zij wil vrijheid scheppen om samen –  persoonlijk en als gemeenschap – gestalte geven aan het geloof in Jezus Christus, waaraan een ieder van ons zijn of haar eigen invulling kan geven. Vanuit dit geloof richten wij ons tot onze medemens.
De Protestantse Kerk Brussel wil door haar aanwezigheid nu en in de toekomst mee bouwen aan een leefbare en menslievende samenleving in de grootstad Brussel.
De crisis van de kerk in het Westen hangt nauw samen met de verlegenheid waarin onze samenleving verkeert. Deze crisis kan heilzaam zijn als de kerk leert zien dat zij in onze samenleving een minderheid is die het moet hebben van de woorden van God. De kerk heeft alleen toekomst wanneer zij de opgestane Heer volgt en vertrouwt op Gods Geest, vanuit de bede: ‘Kom, Heilige Geest, vernieuw uw kerk. Op die weg leren wij ook om verder te zien dan de grenzen van onze eigen kerk in de grootstad Brussel.
Wij zien te weinig dat, wereldwijd gezien, de kerk een snel groeiende beweging is. Het maakt duidelijk dat God ook vandaag mensen inspireert. Daarbij zijn wij er ons van bewust dat wij pas kunnen spreken vanuit het zwijgen, en dat we pas kunnen belijden nadat we schuld hebben beleden. Crisis, verlegenheid en aanvechting kunnen voor de kerk nooit het laatste woord hebben. Wij zijn er heilig van overtuigd dat Gods beloften en koningschap ook aan mensen van vandaag een nieuw heilzaam perspectief bieden. Daarom heeft de kerk de blijvende opdracht om ook in onze tijd de drie-ene God te verkondigen:

3. Wat wil de Protestantse Kerk van Brussel zijn en bieden?

Zo draagt elke goede boom goede vruchten, maar een slechte boom draagt slechte vruchten. Een goede boom kan geen slechte vruchten dragen, evenmin als een slechte boom goede vruchten dragen kan. – Matteüs 7:17-18

Zo is het ook met geloof: als het zich niet daadwerkelijk bewijst, is het dood. – Jakobus 2:17

1. Richting geven via het geloof
Onze kerk wil een krachtige geloofsgemeenschap zijn waar mensen, samen met anderen en in het licht van de woorden van God, zin in hun leven kunnen ontdekken. Vanuit haar eeuwenlange omgang met God heeft de kerk woorden en antwoorden gevonden die ook nu richting gevend zijn voor mens en samenleving.

2. Getuigen via het evangelie
Onze kerk wil vanuit haar protestantse geloofstraditie staan voor de levensveranderende boodschap van het evangelie en hiervan getuigen. Dat willen wij doen op een aansprekende en eigentijdse wijze voor alle generaties.

3. Gods aanwezigheid vieren
Onze kerk wil een open gemeenschap zijn waar Gods aanwezigheid wordt gevierd in de prediking, in liederen en muziek, gebeden en in de tekenen van doop en avondmaal.

4. In gebed Gods bescherming zoeken
Onze kerk wil een gemeenschap van gebed zijn waar mensen leren beseffen dat zij hun lijden, hun schuld en hun vragen in Gods handen mogen leggen.

5. Een centrum zijn van waarden
Onze kerk wil een centrum van waarden en spiritualiteit zijn, een plek van bezinning waar mensen kunnen ontdekken wie zij zelf zijn en hoe vanuit het woord te leven..

6. Een zorgzame diaconale gemeenschap zijn
Onze kerk wil een zorgzame gemeenschap zijn, die zich bekommert om mensen in problemen, hen bijstaat en voor hen opkomt.

7. Geborgenheid bieden
De Protestantse kerk van Brussel wil een gemeenschap zijn waar mensen zich geborgen kunnen weten. De gemeenschap, die de kerk is, weerspiegelt iets van de ruimte en de geborgenheid die God aan mensen schenkt.

8. Hoop en verwachting bieden
Onze kerk wil een beweging van hoop en verwachting zijn waarin mensen elkaar dichtbij en veraf inspireren over de grenzen van armoede, onrecht en hopeloosheid heen.

De Protestantse Kerk van Brussel is een open gemeenschap, die ruimte biedt aan mensen van uiteenlopende protestantse tradities en opvattingen Zij wil vrijheid scheppen om samen –  persoonlijk en als gemeenschap – gestalte geven aan het geloof in Jezus Christus, waaraan een ieder van ons zijn of haar eigen invulling kan geven. Vanuit dit geloof richten wij ons tot onze medemens.

Dagtekst

Erediensten

(Alle diensten beginnen om 10.15 uur, tenzij anders aangegeven.)

Agenda

Kerkkriebels 2017

Open vensters