Secularisatie

13 mei 2013, 20 uur

De kerk loopt leeg. Zo omschrijven mensen de secularisatie dikwijls op het eerste gezicht. Men merkt meer lege stoelen op en jongeren laten de kerk massaal links liggen.
Zo gezien staat het woord vooral voor een negatieve ervaring. Het kan ook neutraler omschreven worden, bijvoorbeeld als een verschijnsel in de samenleving, dat aangeeft dat mens en maatschappij onafhankelijker van de kerk bestaan dan vroeger. Ook die omschrijving doelt op een verlies van samenhang, maar men ervaart aan de andere kant ook winst: vrijheid en zelfstandigheid. De kerk als instituut wordt door velen als dwingend ervaren en dan vindt men het ook weer een bevrijding als ze een stap terugdoet. In andere delen van de wereld groeit de kerk juist. Het lijkt dan ook vooral een Europees verschijnsel. Daarom is het zinvol om stil te staan bij de bewegingen en levensbeschouwelijke stromen die de secularisatie op gang brachten. Dan zal blijken dat het niet alleen om de zogenaamde ‘buitenkerkelijken’ gaat, maar dat het ons allemaal raakt.
Soms wordt het probleem vooral als een gebrek aan organisatie gezien: gelovigen laten zich niet meer maatschappelijk engageren. Ze houden het maatschappelijk bestaan strikt gescheiden van hun privé-geloof. Politieke partijen en organisaties zijn sterk teruggelopen. Een typisch christelijke krant is er nauwelijks meer. Hoe komt het dat de kerk zich zo naar de ‘binnenkant’ heeft verplaatst? En zijn er mogelijkheden dat het christendom toch in het publieke domein blijft? Wellicht op een andere manier dan voorheen.
Secularisatie heeft namelijk vooral ook te maken met wat er bij mensen gebeurt. Hoe denken wij tegenwoordig? Door wie of wat worden we beïnvloed? Hoe is het algemene geestelijke klimaat, waarin we zijn opgegroeid? Door welke waarden en normen zijn wij geleid? Kortom: wat bezielt ons? Dat allemaal is niet los te zien van hoe mensen zich opstellen ten opzichte van geloof en kerk. Het kan ook duidelijk maken waarom mensen van tegenwoordig moeite hebben met bepaalde voorstellingen van God en met veel kerkelijke dogma’s.
De vraag dringt zich tenslotte op of er uitwegen zijn. Is er hoop voor de kerken? Blijven er gelovige mensen over? Of liever: hoe komt onze religieuze belangstelling aan de dag? Protestanten zijn gewend zich vooral op het gesproken woord te richten en de Bijbel te laten spreken. Maar het godsdienstige gevoel is er ook nog, of het idee dat er ‘toch meer is’. Het komt op allerlei manieren op ons af en niemand ontkomt er helemaal aan. De vraag is wat dat ‘meer’ dan is. We willen dus ook onze gedachten laten gaan over nieuwe religieuze uitingen, waar de kerk misschien op moet inspringen, als ze bij de tijd wil blijven.
De inleiding op de avonden over secularisatie zal gehouden worden door ds. Leen Bosgra. Maar het gesprek gaat uiteraard iedereen aan die zichzelf en het christendom van nu beter wil verstaan.

Dagtekst

Erediensten

(Alle diensten beginnen om 10.15 uur, tenzij anders aangegeven.)

Agenda

Kerkkriebels 2017

Open vensters