24 december 2013

Is Christus dan verdeeld?

Is Christus dan verdeeld?

Er heeft zich ooit in onze kerk een bijzondere situatie voorgedaan; veel van onze kerkleden moeten zich dat nog levendig herinneren. Sinds de jaren zestig van de twintig-ste eeuw waren er besprekingen geweest over het samen-gaan van twee kerken in Brussel, nog voor de bouw van ons huidige kerkgebouw: de Hervormde Kerk en de Gere-formeerde Kerk. Het wordt allemaal uitvoerig beschreven in het boek van ds. dr. Guy Liagre (Anders geloven/Geschie-denis van het Nederlandstalig protestantisme te Brussel en zijn organisaties; Brussel 2004). In die jaren stond m.n. de Gereformeerde Kerk nog afwijzend tegen-over dergelijke fusieplannen: de eerste besprekingen in die richting leverden weinig op.

Gelukkig kwam er vele jaren later een ommekeer in het proces. Vanaf 1972 ontstonden er toch gemeenschappelijke activiteiten tussen de twee gemeenten en nog weer tien jaar later leek het op-nieuw actueel om na te denken over ‘een zeer nauwe samen-werking, die wellicht kan uitmonden in een samengaan op zeer lange termijn.’ ‘Vooral geen haast!’, lijken sommigen te hebben gedacht…Is Christus dan verdeeld

En toen gebeurde er iets bijzonders! Op een mooie zondag-morgen, vlak voor de Nieuwjaarsdienst van 1983, bleek de sleutel van de Gereformeerde Kerk zoek te zijn; de mensen van die kerk stonden in de kou te trappelen voor een gesloten kerkdeur. Gelukkig hoefden ze maar een paar honderd meter te lopen om naar een andere kerk te gaan: de kerk aan de Nieuwe Graanmarkt. Dat deden ze. De twee dominees van deze kerken hielden daar vervolgens samen een kerkdienst, en blijkbaar heeft die ontmoeting voor beide kerkgemeentes genoeg vertrouwen gewekt om al op 1 januari 1984 een gemeenschappelijke dienst te houden in het andere kerkgebouw, de Guido de Brèskerk. Het plannetje met de ‘zoekgeraakte sleutel’ bleek gelukt!

Het verrassende van deze gebeurtenis is dat de kerkenra-den toen een sleutel gevonden hebben door een sleutel te verliezen! Vanwege de zoekgeraakte sleutel waren de mensen bereid om naar een andere kerk te gaan, en wat ze daar aantroffen, bleek voor alle betrokkenen een feest van de herkenning te worden. Er ontstond vertrouwen om ‘samen op weg’ te gaan – en inmiddels vormen ze al vele jaren één kerkgemeente van mensen die als reisgenoten ‘samen onderweg’ zijn.

In veel kerken is het gebruikelijk geweest om je af te schermen tegen alles en iedereen die anders is. Soms was het voor een buitenstaander nauwelijks te begrijpen wat de precieze verschillen waren tussen de leerstellingen van verschillende kerken die in naam nauwelijks van elkaar verschilden, maar men dacht er niet over om een voet in de kerk van een ander te zetten; in de stad Kampen heb ik er nog met verwon-dering kennis van mogen en moeten nemen.

Een soortgelijk pro-ces is al in Bijbelse tijden begonnen. In het eerste hoofdstuk van de Brief aan de Korintiërs kunnen we lezen dat mensen zich op hun voorgan-gers gingen beroepen om een kerkje te kunnen vormen bin-nen de Kerk. ‘Ik ben van Paulus.’ ‘ik ben van Apollos’, ‘ik ben van Kefas’. En daarmee ging er iets verloren, wat nu juist bepalend is geweest voor het christelijk geloof: dat we over de grenzen van taal, cultuur, geslacht en afkomst heen een broer en een zuster herkennen in iemand die zo verschillend is! Dat God in en door ons allen in onze verscheidenheid werkzaam wil zijn tot opbouw van de gemeente.

‘Is Christus dan verdeeld?’, vraagt Paulus zich af. Of zouden we niet veel meer moeten zeggen dat we als Kerk van Jezus Christus een bijzondere rijkdom ervaren in de verscheidenheid en veelkleurigheid van allen die hem toebehoren?

Deze vraag wordt ons dit jaar gesteld in de Gebedsweek voor de Eenheid van de Christenen, die gehouden wordt van 18 tot 25 januari 2014. Voor allen die zich verbonden weten met die ene, universele Kerk!

ds. Douwe Boelens

Douwe Boelens2

 

 

Dagtekst

Erediensten

(Alle diensten beginnen om 10.15 uur, tenzij anders aangegeven.)

Agenda

Kerkkriebels 2017

Open vensters