21 november 2019

De weg van de sterren

Kerstverhaal

Er was eens een meisje Elsa, dat met haar moeder in Bethlehem woonde. Ze waren zo arm dat ze in een oude hut op een veld met verlaten olijfbomen woonden. Ze hadden geen bed, alleen wat stro om op te slapen, weinig kleren om aan te trekken en nauwelijks brood om te eten.
Niemand kwam ooit naar hen toe en ze dachten vaak dat de hele wereld hen in de steek had gelaten.
Elsa en haar moeder overleefden dankzij hun vindingrijkheid.
Elsa vond altijd wel een paar vijgen, een paar paddenstoelen en een paar korenaren. Als ze olijven op de oude bomen vond, dan rende ze weg om die op de dorpsmarkt te verkopen.

Bethlehem was al een paar dagen in beroering: keizer Augustus had een volkstelling van ‘de hele bewoonde wereld’ bevolen en van overal waren er mensen naar Bethlehem gekomen.
Maar ver van deze opwinding was Elsa druk op zoek naar wat voedsel. Terwijl ze de weg afliep, ontmoette ze een oude vrouw die tegen haar zei: “Alsjeblieft, meisje, geef me iets te eten, ik heb zo’n honger!”. Elsa, die een hart van goud had, gaf haar het stukje brood dat ze had gekregen in ruil voor de paar olijven die ze de dag ervoor had geplukt.
“Hartelijk dank, kleine meid, zei de oude vrouw, zonder jou, zou ik verhongerd zijn.”

Elsa vervolgde haar weg en kwam bij een bron, verborgen door wilde vijgenbomen en grote stenen. Het was er stil… Ze vulde haar mandje met goudkleurige vijgen en leste haar dorst met vers water uit de bron. Het was toen dat ze hoorde wenen…. Ze schoof de bladeren van de vijgenboom opzij en ontdekte twee kinderen die huilden en zich bang verstopten achter de struiken.

“Wees niet bang! Waarom huilen jullie zo?” “We…. we… we zijn verdwaald”, stamelden de kinderen tussen de tranen door.

“Maar waar wonen jullie?”
“Ver weg van hier, antwoordden de kinderen, maar onze ouders zijn in Bethlehem voor de volkstelling. We verblijven bij Sarah, de naaister.” “Droog je tranen, ik zal jullie de weg wijzen.” En Elsa wees hen de weg en hervatte haar tocht naar huis.
Ondertussen was het donker geworden. Ze haastte zich om bij haar moeder te zijn, die zich zeker zorgen zou maken.
Natuurlijk had ze geen fruit meer om te eten of een sjaal om zich te warmen, maar ze was blij dat ze mensen had kunnen helpen. Ondanks de kou van de nacht heerste er een zachte warmte in haar hart.

Helaas verdwaalde Elsa al snel in een bos dat ze niet kende.
Ze tastte in het donker en probeerde de heuvels te zien waar ze elke dag liep. Toen hoorde ze een stem fluisteren:
“Jij die niets had, deelde alles. Jij die je in de steek gelaten voelde, hebt de last van anderen verlicht …. Volg nu het pad van de sterren en heb vertrouwen”

Toen verlichtte één van de vele sterren de weg. Alle sterren samen vormden een pad en straalden steeds helderder en helderder om haar te begeleiden. Elsa dacht dat ze droomde, zo verlicht was het pad. Ze zag iemand vol van licht dichterbij komen en die zei tegen haar: “Wees niet bang, kleine meid! God zag je gouden hart en hij heeft jou gekozen om met mij het vreugdevolle nieuws van de komst van de Verlosser te verkondigen, aan allen die arm en afgewezen zijn”

Een Verlosser?… Elsa begreep het niet, maar ze volgde hem en voelde dat er iets buitengewoons zou gebeuren. Ze kwamen bij een groot veld waar herders de nacht doorbrachten met hun kuddes. Een verblindend licht omhulde hen plotseling. De engel – ja, Elsa voelde dat het een engel was – zei tegen hen: “Wees niet bang! Het is goed nieuws dat ik jullie kom vertellen, een grote vreugde voor alle mensen: vandaag is er een Verlosser geboren, hij is de Messias die jullie verwachten. Ga naar hem toe! Ga hem zoeken! Je herkent hem hieraan: het is een pasgeborene en hij ligt in een kribbe.”

Opnieuw leken de sterren een pad te vormen en de weg te wijzen. De herders volgden Elsa, die de weg van de sterren al aan het lopen was. Toen de sterren boven een oude hut stopten, geloofde Elsa haar ogen niet! Het licht van een sprankelende ster omhulde de hut. Daarbinnen lag een kind op wat stro, zoals de engel had gezegd. …. Het was in háár huis dat Jezus, de Verlosser, de Messias, onderdak had gevonden. Elsa voelde een immens geluk en een grote vrede vulde haar hart. Toen viel ze op haar knieën en bad. En het kind lachte haar toe.

De hele wereld wist dat er die nacht een Verlosser was gekomen om de mensen de weg van vrede en geluk te tonen.

Ingezonden door Protestantse Solidariteit

Dagtekst

Erediensten

(Alle diensten beginnen om 10.15 uur, tenzij anders aangegeven.)

Agenda

Website van de Bethlehemkerk in Anderlecht

Schrijfactie Amnesty International op zondag 15 december